volvo-org1.jpg

April 2017

 

9 april 2017

De Algemene Ledenvergadering.

Wij mogen ons als leden van het1800 ES Register gelukkig prijzen met onze nieuwe secretaris, Marco Lier. Om de ALV heen heeft hij namelijk een programma geregeld dat van alles te bieden had. Een wandeling door het schitterende landgoed Velder, uitleg daarbij door een van de eigenaren, de heer Frans van Boeckel Van Rumpt.

Op dit landgoed heeft Marco zijn kantoor, waardoor hij deze unieke rondleiding kon regelen. Marco had ook een lijntje uitgezet naar de weergoden, want op zo’n beetje de mooiste dag van het jaar konden we buiten koffie drinken, lunchen, wandelen en auto’s kijken. De ALV had misschien ook beter in de open lucht gekund, want de ruimte binnen was niet helemaal berekend op de grote opkomst. Met zijn allen hebben wij onze voorzitter zo klem gezet dat hij bij het verschuiven van zijn stoel het in deze ruimte aanwezige wijnrek een zetje gaf, waarop de bovenste fles met een harde knal op de stenen vloer kapot viel. Het rook daarna best lekker, en wellicht daardoor kon de Arthur ons met gezwinde spoed door de vergadering leiden. Over de inhoud van de vergadering doe ik hier geen mededelingen. Daarover wordt u via de officiële kanalen nader geïnformeerd. Wel neem ik de vrijheid om een paar persoonlijke bedenkingen te uiten: jammer dat het ledental terugloopt; jammer dat Fokje wil stoppen met de onderdelenwinkel; jammer dat er weinig vrijwilligers waren om een artikeltje te schrijven over deze dag. Is er dan niets positiefs te melden? Jazeker! De opkomst was geweldig met meer dan 15 Essen. En ook al zijn wij een auto club, het is ook geweldig en hartverwarmend om vast te stellen dat wij nog meer een vriendenclub zijn waar we ons allemaal thuis voelen. Wij vergrijzen een beetje, we worden ouder en mede daardoor verliezen we helaas dierbare vrienden. Maar als dan op de meeting een weduwe en twee weduwnaars toch komen dan maakt dat toch blij. Ook Rob Kool die herstellende is van een zware hartoperatie was toch weer van de partij. Kortom alle ingrediënten voor een geslaagde dag waren aanwezig.

En nu vragen de thuisblijvers zich natuurlijk af wat wij dan op zo een dag allemaal doen. Heel eenvoudig, we zijn begonnen met een kopje koffie, en daarbij een Brabants worstenbroodje. Marco, zijn vrouw en zijn secretaresse (dat zijn dus twee dames) zorgden ervoor dat de koffiepot gevuld bleef, en dat zowel tijdens koffie als tijdens lunch niemand tekort kwam.

Na de koffie kregen we de reeds genoemde rondleiding, wat neer kwam op een prachtige wandeling van ruim anderhalf uur. Frans van Boeckel vertelde dat het landgoed in 1851 door zijn overgrootvader is aangeschaft, maar dat de aanleg van diverse paden, sterrenpaden die vanuit 1 punt in negen richtingen gaan al veel eerder zo omstreeks 1740 heeft plaats gevonden. Het bos zoals wij dat nu zagen is wel door overgrootvader van Boeckel geplant, zodat de oudste bomen die er nu staan ca. 160 jaar oud zijn. Op het zogenaamde negenpunt is op iedere hoek ook een spar geplant, terwijl de lanen worden gemarkeerd door iepen, eiken en beukebomen. Om opbrengst van het landgoed te creëren is er ook een deel beplant met populieren. Hiervan worden klompen, lucifers, maar tegenwoordig ook meubels gemaakt. Het was voor de heer van Boeckel tijdens de rondleiding af en toe lastig om de gezellig babbelende ESsers bij de les te houden, maar de variatie in het bos, de vegetatie en zijn interessante verhalen zorgden voor een unieke wandeling die ons bij zal blijven.

Ondertussen was voor ons de lunch klaar gezet, zodat we al bijpratend en af en toe met volle mond buiten konden genieten van de heerlijke hapjes. De dag was aangekondigd als ALV en we hebben daadwerkelijk een uurtje vergaderd. En hoewel Marco ons al een stukje van Brabant op zeer gedetailleerde wijze had laten zien konden wij nu de papieren in ontvangst nemen voor een route door het Brabantse land. En het blijft verrassend hoe mooi Nederland dan is. Natuurlijk hadden we het weer mee, maar op plaatsen waar je meestal alleen de snelweg neemt werden we nu de kleinste boeren- en binnen weggetjes op gestuurd. Een fraai plaatje is het kasteel Henkenshage in Sint Oedenrode. Weer een aantal opdrachten later reden we door het centrum van Oirschot. En het kostte ons moeite om hier niet aan te leggen, want in het zonnetje waren alle terrassen tot de laatste stoel bezet. Overal zag je geparkeerde fietsen, motoren en auto’s staan. Het zag er allemaal bijzonder gezellig uit. Toch zijn we doorgereden tot we aan het einde van de rit op ons ‘eigen’ terras van Cafe Vingerhoeds aankwamen. Het was van te voren niet mogelijk om hier te reserveren. Maar al snel confisqueerden de ESsers een paar tafels, extra stoelen zodat we met zijn allen nog konden napraten over een zeer geslaagde dag.

Bij de jaarvergadering is nog even gesproken over de mogelijkheden voor technische input. Laat ik hier maar vast beginnen met een stukje techniek voor dummies. Als je bij een ES de lichten lang genoeg laat branden raakt je accu leeg. En dan start hij niet meer. Dit overkwam Marco, maar dankzij de startkabels van Alex is dit toch weer goed gekomen. Een kleine extra tip: als je de accukabels eenmaal goed hebt aangesloten is het zaak om even een minuut of 5 te wachten alvorens de auto met de lege accu te starten. De auto met de volle accu moet je ondertussen wel laten draaien.

Zelf heb ik op de weg naar huis ontdekt dat een lege tank ook bij een ES het effect heeft dat de auto stopt. Wij stonden stil op de A50 vlak voor de brug bij Ewijk. Een telefoontje naar de ANWB alarmcentrale zorgde ervoor dat er snel een afsleepvoertuig werd gestuurd. Het blijkt dat Rijkswaterstaat het erg gevaarlijk vindt als je op de vluchtstrook staat. Daarom hoef je niet lid te zijn van een of andere organisatie. De kosten van dit afslepen worden betaald uit een potje van Rijkswaterstaat. In ons geval heeft de afsleepauto ons keurig voor een benzinepomp gedropt, waardoor wij met ongeveer een half uur vertraging weer veilig thuis kwamen.

Maarten Keuning